Belirsizlik, dilin ‘ev halidir’. Belirsizlik, ihtimalleri hesaplanamaz hâle getirerek ve ezberimizi bozarak bu dünyayı istikrarsız kılar. Bu da karar verilemezliğe ve denetimsizlik duygusuna yol açar. İnsan belirsizlikle çatallanır ve insan artık ‘yolunu kestiremez’. Bu durumda, ezberlediğimiz, elimizin altında bulunan ve defalarca sınanmış olan ‘bilgi’lerden yararlanmak mümkün değildir. Belirsizlik, yol açtığı karar verilemezlik ve kestilimezlikle bir tarftan kişiyi çaresiz bırakırken, başka bir taraftan da ‘mevcut bilginin yetersizliği’ni gözler önüne serer.Dil mucizelerin mucizesidir. Bu mucizenin kaynağın dilin belirsizliğidir: ; çünkü yalnızca belirsiz bir şey mucizevi diye adlandırılmayı hak edebilir. Dil, bize birbirimizden farklı nesneleri, kavramları ve tecrübeleri anlama imkanı verir. Fakat bu farklı kalemleri birbirinden ayıran sınırının ne olabileceği hakkında hiçbir ipucu vermez. Dil, dünya diye adlandırdığımız şeyi, onu açığa çıkararak ve gizleyerek sunar.