1980 yılında yaşamına kendi eliyle son veren Romain Gary, `Goncourt Ödülü’nü iki ayrı adla (Romain Gary ve Emile Ajar adlarıyla) iki kez alan tek Fransız romancıdır: Romain Gary, Kadının Işığı’nda kadın-erkek ilişkisinin üçüncü boyutunu, bir çifti anlatıyor. Bu özelliğiyle Kadının Işığı tam anlamıyla bir aşk şarkısı, bir sevda türküsüdür. Yannik ile Michel’in oluşturdukları `çift’, kötü bir yazgı sonucu dağılır. Aşkın yol açtığı mutsuzluğun yarattığı umutsuzluk, onların boyun eğip kabul edebilecekleri türden bir çelişki değildir. Öyleyse ölümü de bozguna uğratmak, onu yenmek gerekecektir. Yannik, Michel’e şöyle der: “Öleceğim, ama kadın olarak kalmak istiyorum. Senin için bir başkası olacağım… Beni unutmanın en korkunç yolu, senin sevme yeteneğini yitirmendir.” Her romanıyla sanki “Sev!” diye haykıran Romain Gary’nin (Emile Ajar) yayınevimizde yayınlanan yapıtları şunlardır: Onca Yoksulluk Varken, Polonya’da Bir Kuş Var, Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı, Yalan-Roman, Uçurtmalar, Cennetin Kökleri.