Bostancı’da İstanbul bitiyor, Bostancı’da İstanbul başlıyor. Her şair sınırdadır. Bostancı’da karar kıldım ben. Önce Kozyatağı’ndan yaklaştım ona, sonra Suadiye’den. Nihayet benim oldu. Ben de her sabah otobüs duraklarında, iskelelerde ve istasyonlarda karıştım kalabalığa. Kaçırdığım trenlerin, otobüslerin ve gemilerin haddi hesabı yok. Koşmanın hesabını nefes veriyor. Beklemenin hesabı kabarık. Araplar, “El- İntizar Eşeddu minennar” derler. Beklemek daha yakıcıdır ateşten. Kim bilir belki de bu yüzden ırmaklar akıyor meydana. Bostancı bekleme gölü. Bostancı’dan dağılımı yapılıyor halkın. Taksim’e, Şişli’ye, Kadıköy’e, Beşiktaş’a, Mecidiyeköy’e, Kabataş’a, Ataşehir’e, Ümraniye’ye, Pendik’e… Her yere Bostancı’dan vasıta var. Her yerde Bostancı’dan bir iz. Bostancı Roma; bütün yollar ona çıkıyor.