İçimdeki doğanehirler akıyor içimdedökülüyor çağlayarakruhumdaki denizlereçiçekler açıyor zaman zamanya da bulutlar kaplıyor beynimiele geçirmiş doğa bedenimifırtınalar esiyor yüreğimdebazen bir huzur gönlümdebazense bir kuraklık içimdeya da sırılsıklam ruhumbir aşkın eşiğindene çare ki doğanın bir yılıyayılmış ömrümün bütününeuzun da sürse kısa dageri gelmiyor mevsimler gittiğindeduygular istekler eksilmeden sürse dehem bahar hem de yazgeçmiş gitmiş bir kere