Kadın kim bilir kaçıncı kez ağzının içinde döndürüp durduğu lokmasını isteksizce yuttu, zor duyulur bir sesle “Lupipam,” dedi. “Ne?” küçük kızla adam aynı anda sordular, “Ne dedin?” Hiç kımıldamadan yineledi kadın: “Lupipam.”Birden sanki bir bomba patladı mutfakta. Adam ve kızı, ikiye katlanmışlar, gözlerinden yaşlar gele gele, karınlarına bastırıp patlamasını önlemeye çalışa çalışa gülüyor, gülüyorlardı. “LUPİPAM!”