(Tanrım biliyorum günahkâr olduğumu yaÖnce yürekten mi başlıyorsun yakmaya)Dönsek çocukluğumuza ve tamamlasakyarım kalmış oyunumuzu; elim sende.serazatlıktan yorgun… ve hırpani biraz… güneşi kapatıp gözlerine kendime geliyorumorada mısın?“Artık bir şair olabilirim belki…’ demişti. Gözlerimle görmüş, aklımla inanmıştım, bunu derken bir şairdi. Tek başınalığında, bir orduyu içine hapsettiğine şahit oldum kaç defa. Kopuktu, sancılıydı, karmaşıktı ve fakat gülümserdi yalnızlığına. Kelimelerden, imla işaretlerinden acılara şatolar inşa eden bir şairdi o, tanıdığım ilk günden bu yana…” Nesrin Çaylı