Arzu’nun şiiri, insana şiir yazdıracak ipeksi bir doku taşıyor.Bu şiirle suyun önü açılıyor; elmalar çiçeğe kesiyor, adımları sıklaşan çocuklar bir ömrün uzun yürüyüşüne katılıyor.Arzu’nun şiiri çağının acılarından utanç duyan bir yüreğin direncini yansıtıyor.Çünkü bu şiire dökülenler korkunun fotoğrafını büyütüyor yüzlerde.Çünkü o bir şair olarak gurbetin dilini bilen, yalnızlığın sesini içendir.Ahmet Özer