Kahvesinden bir yudum daha aldıktan sonra bir türlü onu rahat bırakmayan o söz geldi yine aklına; “Nereye gidersen git, benden asla kaçamayacaksın.” Kulaklarında yankısı bir türlü sona ermeyen bu sözün on sekiz yıl önce, İrlanda’nın Dingle Yarımada’sında yaşananlar ile bir ilgisi olabilir miydi? Kapısına bilinmeyen bir kişi tarafından bırakılan bir mektup ve siyah gül hayatını alt üst edebilir miydi? Her şeyin sona erdiğini düşündüğü yerde, elindeki siyah bir gül ile geçmişinden miras kalan acılarını unutup hayata yeniden başlamayı mı tercih edecekti yoksa uçurumun kıyısında kendisiyle yüzleşemeden yok olup gitmeyi mi?