anladım ki ağaçlartoprağa acı verdikçe büyüyorlar(Arka Kapak)Tanımkısaydı kelamömrü yetmediuzamayakaybolmuştılsımlıaceleci bir gezgininkurulmuş kum saatiydiağlamayaUyur uyanıksana uykular taşıyacağım deliksizsüslü kahvaltılar gibikahvaltısız sabahlarseni uyandırmanın en güzel yolunu bulupkıyamayacağım uyandırmayakimse görmüş değil henüzbir meleğin nasıl uyuduğunu amahâlâ benzetirizbir meleğibir güzelin uykusunaama sen melekler gibi uyumamelekler gibi uyantam da çağla zamanında baharıngözünün sürmesini yüreğime akıtmanbir uykunun en güzel yanıseninle uyanmaktırsenden uzak bir uykuylakandıramıyorum hiçbir geceyi.Mayıs 2000 New York