Bu çalışmanın açığa çıkardığı en önemli konulardan birisi, kapitalizmin gelişmesinde taş kömürünün önemi ve Zonguldak Halkının 1848 yılından bu tarafa kapitalizmin gelişmesinde nasıl bedel ödediğidir. Açıkçası hükümetler taş kömürü üretiminde Zonguldak halkını feda etmişlerdir. Olağanüstü dönemlerde de tepkileri kırabilmek için işçilerin tümünü asker statüsüne sokup kömür için, başka bir söylemle de “kapitalizmin kâr hırsı için” öldürmüşlerdir. Zonguldak maden işçileri boğaz tokluğuna bile olduğunu söyleyemeyeceğimiz bir ücretle köle gibi çalıştırılıp öldürülürken, birileri de sürekli sermaye birikimi sağlamıştır. Bu dönemde sermaye birikiminin büyük çoğunluğu ileride özel sektörü oluşturacak sermayedarlara kaydırılmıştır.