kıyamadım masumiyetinle uyurken,hatıraları almayaböyle gitmem, affedilir gibi değil!biliyorum..oda birden yabancılaştı,hissedilen bir tek ayrılık kokusu:yanından kalkan ben değilmişim gibikollarında bıraktığım boşluğa bakıyorum,bitti dediğimde ıslanan kirpiklerinse hala nemli onları silerken bıraktığım dokunuşumsayerli yerinde..ev mi ağırlaştı yoksa ben mi hafifleştim bilmiyorum!yine de ayaklarım kalmak için direniyor.gecenin kalıntılarıysagerçeği uzatıyor önüme..yaptığım affedilir gibi değilbiliyorum!ayak seslerim gelse de sus,sakın kapıyı kapamadan uyanma esaretim!bu filmi başa olmak için makinist olmak gerek ya da kaderci..geçen günleri tatlı bir sarhoşlukla ruhuma taşıdığım yeterli.ses çıkarma sakın,firar ediyorum geldiğim gönül sarayından!