Bir gece Yunus’un arkadaşları yoğun bakımın önünde beklerken nasıl olduysa uyuyakalmışlardı. Hasan bir ara kendine geldiğinde bakar ki Çiğdem yoğun bakımın penceresinden Yunus’u izliyor. Hemen koşup Çiğdem’i bir kenara çeker. “Yarım bıraktığınız işi tamamlamaya mı geldin?” diye çıkışır. Çiğdem konuşmaya başlar. “Hasanne olur, ona bir defa sarılayım. Bir defa öpüp koklayayım, ne olur izin ver” der ve ağlamaya başlar. Hasan Çiğdem’in bu halini görünce ona acır ve dayanamaz. “Tamam” der,“sen gir, ben kapıda bekliyorum.” Hasan bir yandan da telaşlıdır. Çünkü Yunus’un anne ve babası hastanededir ve Çiğdem’i görmelerini istemez. Çiğdem Yunus’un olduğu odaya girer. Yunus, Yunus hadi aç gözlerini, beni şelaleye götür. Canım portakal suyu istiyor. Aşkım ne olur aç gözlerini, ne olur beni bırakma, ne olur yapma bana bunu.