Loş ışığa rağmen, Adam hangi hücrede olduklarını tahmin edebiliyordu. Zamanında kendisinin başkalarını attığı hücrelerden birinde. Beş altı metrekare büyüklüğünde, içinde bir ranza, hela deliği ve lavabodan başka bir şey bulunmayan, ağır bir çelik kapıyla dünyadan yalıtılmış bir hücrede… “Her şey vatan için!”di. Bir zamanlar emirlere koşulsuz uyar, düzen ve disiplini temsil ederdi. Genç bir asteğmenken Kıbrıs harekâtına katılmış, ardından “ülkeyi bölmeye kalkan vatan hainleri”yle mücadele etmiş, Güneydoğu’da savaşmıştı; ta ki dostlar düşman, düşmanlar müttefik olana dek. Yıllarca uğrunda ölümü göze aldığı her şey artık belirginliğini yitirmiş, gerçekle yalan iç içe girmişti. Yoksa şimdiye kadar hep yanlış yerlerde mi savaşmıştı? Bir Yer Var, ülkenin kaderi tutuklamalar, işkenceler, darbeler, kontrgerilla ile çizilirken, Yüzbaşı Adam’ın bunların tam da ortasında yer alan kişisel hesaplaşmasını anlatıyor.