Aşk.. doğa.. ölüm.. ayrılık.. gibi ‘klasik izlekler’in yanına, her kitabında hayatı, o hayatın içindeki insanı –küçük in­sanı- sözün kısası, ‘toplumsal olan’ı koymayı ihmal etme­di Oğuz Tümbaş.Hayli ilginç ve üstünde önemle durulması gerektiğine inandığım bir nokta daha: Kimi şairlerimizin hemen hiç kullanmadığı bazı kelimeler onun pek çok şiirinde ala­bildiğine yakışıklı ve alımlı bir biçimde geçtiğine göre, kendine özgü bir şiir ‘sözlükçesi’ne ulaşmayı da başardı Tümbaş, öyle anlaşılıyor; bunun açık ve seçik olarak be­lirtilmesinde yarar var. “Hadi ben şiire gideyim,şiirgillerenigâr teyzelere gider gibi”