“Ah nerede o eski günler” diyenlere, artık geri gelmeyecek şeylere özlem duyanlara..Florya, Fenerbahçe ve daha nice sahil şeridinin henüz restoranlarla kaplanmadığı ve tertemiz denizinde “ferah feza” yüzüldüğü yıllar..Komşuluk ve diğer ilişkilerinde, insanların üzülünce bugün olduğu gibi delice bağırıp çağırmayıp, Osmanlı nezaketiyle “teessüf ederim” dediği zamanlar…Amerika’daki en büyük hava yolları şirketi olan ve battıktan sonra bile “efsanevi” kabul edilen PAN AM’ın uçaklarıyla yolculuk edildiği günler..New York’un her an suç işlenen ve daha “temizlenmediği” için insanlara korku ve kaygı salan zamanlarında, bir Türk kızının seri cinayetlerle birlikte süren hayatı..Bunlar gibi daha pek çok “dünden kalan” heyecanlı ve şiirli yaşam dilimlerini, Feryal Orhon Basık size sanki “içinde yaşıyormuşsunuz gibi” bir dille anlatıyor.Büyük bir gözlem gücüyle kaleme alınan bu kitabı ben yayımlanmadan evvel okudum ve klişe deyişle değil, gerçek anlamda elimden bırakamadım. Hatta kendi özel “heyecanlarım” nedeniyle bir parça bunalımlı ve biraz da okumaktan “imtina” ettiğim günlerdeydim ama işte bu kitapla birlikte okuma aşkım da şahlandı.Üstelik kitap, sadece dünleri bilenlere değil, günümüz gençliğine de “kalıcı” bir şeyler söylüyor…Güler Kazmacı