Düşe Yazdım

Hüseyin Atabaş’ın şiiri, tematik olarak, bir eşik şiirdir. İçeri de dışarı da neredeyse aynı ağırlıklı asılmıştır boynuna. Cazibe merkezi dışarıdır ama eteklerine içerinin yapıştırdığı, daha doğrusu içeriyle lekeli, içeriyle kışkırtılmış bir dışarıdır. Ama kimseyi incitmek istemediğinden kendi üstüne kapanmıştır, bir tür mecburiyet kapanması. Oysa Atabaş’ın şiiri kapalı değil, tam tersine, bir kitabının adında olduğu gibi ‘saydam ve gizli’dir. Bu durum, Atabaş’ın bütün hayatına, bütün ilişkilerine rengini veren inceliğinden gelir. O, bir geri çekilme, bir saygı ustasıdır. En yıkıcı, en yoğun duygu olan aşk bile karşısındakini ya da yanındakini rahatsız etmeme duygusu eşliğinde söylenmiştir. Toplumsal siyasal tarih de aşk duygusunun merceğinden geçerek varlık bulur onun şiirinde.