Sabaha kadar yürüdü.Sabah olduğunda Alevli Dağ’ın eteklerine ulaştı.Kafasını kaldırıp dağın tepesine doğru baktı.”Ancak  öğlene varabilirim” diye mırıldandı.Yorulmuştu.Yine de devam etmeliydi.Eski haline geri dönmek istiyordu. Güneş tam dağın tepesindeyken MİTAT’da dağın zirvesine ulaşmıştı.Mor tozlardan bacaklarına ve sırtına sürerek dörtnala dağdan inmeye başladı.Çok zor çıktığı dağdan,çok kolay inebiliyordu.Güneş batmadan Gürültülü Şelale’ye varmalıydı.Şelaleye varınca orada karnını da doyurabilirdi. Göldeki sırrı papağanlar bile biliyorken,MİTAT’ın farkında olmaması onu tanıyan Bilge Ağaçlar’ın şaşkınlığına sebep oluyordu.