Emre Özcan iki cilt olarak planladığı Günümüz Sosyolojisi Yazıları’nın birinci cildinde Laclau ve Mouffe’un müzakereci demokrasi eleştirisi bağlamında ‘agonistlik demokrasi’ modeline ve ‘antagonizma olarak siyasal’ kavrayışına, disipliner toplumdan denetim toplumuna uzanan bir yelpazede ‘gözetim pratikleri’ne, Benjamin ve Proust’un nesneler dünyası üzerinden kurgulandıkları ‘ilerlemecilik eleştirisi’ne, Deleuze ve Baudrillard aracılığıyla ‘simülakr’ tartışmalarına, Arendt’in kamusal alan yaklaşımı temelinde depolitizasyon aracı olarak ‘siyasal iletişim’in konumuna, reel sosyalizm sonrası dillerden düşmeyen ‘sivil toplum’ olgusuna, Deleuze ve Guattari’nin arzu politikasından yola çıkarak ‘tüketim kapitalizmi’ne Hobsbawm’ın ‘insan hakları emperyalizmi’ kavramsallaştırmasını aydınlatmak için başvurduğu Ranciere’in insani amaçlar için müdahele hakkı’na ve son olarak neoliberalizm odağında kamusal alanda dinin yeniden canlanması’na derinlikli analizleriyle yer veriyor.