“Arapça “kertebe” kökünden, “yazılmış, yazılı belge anlamlarına gelen kitabe; yapılar ve eserler üzerinde yer alan; yapı yahut eser hakkında bilgi veren kaynaklardır.Kültür ve sanat tarihimizin önemli unsurlarından han, hamam, çeşme, sebil, medrese, cami, vb. eserlerin büyük kısmı, belki tamamına yakını vakıf eserleridir. Vakıf eserler üzerindeki kitabeler, dili, tezyinatı, tasarımıyla bir dünya telakkisinin tezahürü olarak bizim aynamızdır.Kitabeler üzerinden hat, tezyinat ve edebiyat tarihinin seyrini belli bir açıdan da olsa gözlemlemek mümkündür. Bu açıdan bakıldığında kitabelerin korunmasının ve muhafazasının önemi bir kere daha ortaya çıkmaktadır. Onlara sahip çıkmak demek, tarihimizin hafıza kayıtlarını korumak, muhafaza etmek demektir. Zira kitabeler, geçmişe ışık tutan ışık kaynaklarıdır.”Ali Rıza Özcan