Daha on yedi yaşında ve onca şeye katlanmaya çalışırken, bu ölüm ona haksızlıktı.    Saat akşam 19.30’u gösteriyordu. Dar, boş ve loş ışıktaki bir sokakta, tek başına ilerliyordu. O fark etmese de katili onu görmüş ve peşine takılmıştı bile.    Katili arkasından yavaşça yaklaştı. Soğuk bıçağı boğazında hissedince, olduğu yerde donakaldı. Saçını geriye attı ve eğilip kulağına fısıldadı:    “Hemen ölmeyeceksin güzelim, korkma!”