Kardeşlik bilinci “ben”in, “biz”e dönüşümüdür… Nefsaniyetten kardeşlik hamiyetine evrimdir… Bireyselleşmenin doyumsuzluğundan, kardeşliğin itminanına nailiyettir. Yalnız “kendi için” olmaktan önce “başkaları için de” olabilmektir…Kardeşlik bilinci, kardeşlikte “mahviyet”tir… “Mahviyet” içinde “mazhariyet”tir… Kardeşlikte var olmak…. Kimliksizleştirme, kişiliksizleştirme ve ruhsuzlaştırma operasyonlarına karşı kardeşlikte “kendini bulmak”tır… Yatağını arayan ırmak misali, kardeşlik yatağına doğru akmak… Uhuvvet havzasında bütünleşmek… Bu bilinç, kardeşlik ortaklık paydasında hayatı yeniden anlamlandırmaktır.