Perdeleri çekiyorum üzerimeDuvarlarının ardında başlıyor dünyam.Tüm eşyalar tanıdıkHırkan asılı duvardaSigaranı söndürdüğün küllükDudaklarına değen kadeh…Kırık bir aynaVe aynanın içinde duran ben.Kırık parçalardan biri durmadan anılarımızı hatırlatıyor.Diğer parçaları maziye karışan yüzümüzü anımsatıyor durmadan.Aynalar yokluğum benimKederli yüzüm…