Genç bir şair Mahmut Dilmaç. Yetenekli ve ölüme düşkün. “Şüheda biliyorumRüzgârın şiddetli esintisiKılcal damarlarımızdan söküp bizi almadığınıÇünkü reçetemde öyle yazmış cerrahlarBana iki antibiyotik verdilerVe yanında bir tablet uyku hapıReçeteye senin adını yazmalarını istedimİnanmadılar”