Maksim Gorki’nin 1910 yılında yayınladığı Matvey Kojemyakin romanı, ondan yaklaşık elli yıl önce kaleme alınan Oblomov ile hem benzeşir hem de ondan ayrılır. Kojemyakin karakterinin hayatını değiştirme isteğinin başarısızlığa uğramasının temelinde, bir taşra kasabasında kendini dıştan bencilce soyutlayan insanı buluruz. Matyev Kojemyakin, edebiyat ve sinema alanlarında güncelliğini hâlâ koruyan “taşra meselesinin” erken ve özgün örneklerinden birisi olarak karşımıza çıkar.