Opera

dört bir ucundantutuşmuşmuş yerküre, bana ne: je fe sö kö je pü muagözlüyorum teleksi:iskelet,çıkıyorum çıkın kınımdanbir kılıç ki kesip durduramıyorateşikör, pas, çürük, leş, yemyeşilbir tutkugeçmişte kalan.Sonra radyolar, uğultuluve başıboş ekranlar, her türlü sayarlar,rotatif ve compugraphic parmaklarkol geziyor dörtbirucunda kürenin:Herşey bir çengelli iğneyletutturulmuş diyorum: J’ai fait cekö je pü veışık, evet ışık, bir tufan huzmesigibi (kitaptan alıntı)