Gece ayaza çekmiş, her yer buz kesmişti. Sabah rüzgârıyla bedeninde baştan ayağa ürpertiler dolandı. “Hasta mı olacağım ne!” diye tasalandı.Semeri eşeğin sırtına koydu, yularını başına geçirdi.  Arpa çuvalını omuzlayıp getirdi; eşeğin sırtına bağladı. Baba Salih önde, yedeğindeki eşeği arkada, sabahın ayazında yola çıktılar. Her yer diz boyu karlarla örtülüydü, üşüyorlardı.”