“Yüzümü her sabahki gibi ışık korkusuyla yastığa bastırıyorum, buradan uzaklaşmak istiyorum, her zamanki gibi, içimde uzağın özlemi kaynıyor, böyle alışmışım, ve günün klasik sorusu beynimi oyuyor: Niye?”Daha önce ve: blues’la tanıdığımız Aytaç’ın hazin ve sorgulayan dili bu sefer öyküleriyle okura ulaşıyor.Öyküyü öykücü, romanı romancı gibi yazan yazardan parlak çakıltaşları..”Niye okuyamadım ki” demek istemeyenler için…