Sê Koçrewan, destana çîyayekî ye, çîya jî destana ehlekîji qelşên zinêr kişiyaye koka ehlê çiyê û darmazîyêji ber vê ye ev deyax û ev carrisî. Êvar bi xew’v diçûnEz li pê diçûm Xeyyam’ek û Heyam’ekPêrgî hev bûne li topografîya zemênZeman, êvar Êvar, xirrûxalîHeyam, rêyeke bixof î tarîXeyyam, şa’irekî meykêş î rêwîLewma cirra xwe venakîJi xefikên Epîka Modern û talûkeyên Destana Parodîk… Zerdeşt Cemal vê carê berê me dide asêgeha destan-şi’êrê û şi’êr-destanê… H.Kovan Baqî “Xeyal bîr’ek kûr e” û helbestvan tê de li paşroj û Pêşroja xwe digere. Keldûmana bermahîyên ji ristên wî difure, şahidbûna – qeydkirina demê ye. “Koçrewan”e, ji bîr’a zarokek heya goristana wî; li paş û pêş şahîşînên e’mir kin. De bajo divê ji pênûsa xwe re; “Geh li Ser Xetê geh li Bin Xetê.” Zerdeşt, deriyê helbesta xwe Ji  karwanên bê al û ji koçberên bê Welat re vekiriye. Ref digire bi Qulingên Koçrewan re, li xwe û li xwedê digerin.                                                                                                                                                                                                        Berfo Bari