“zahirde cemal, batında atayımvarınca bir yol ayrımınaödünç verip sureti genç birineaklı çat diye ortadan ikiye ayırdımumut, delilik, dünya malıbırakıp her şeyi gönül ardımdaciğerimi kargalararuhumu turnalara bağışladımevrenin bilinmezliğiölmeden evvelbulmak için sırrıtoprağı içime gömdüm”