Şeref Meselesi

Benim gibilerde vatan sevdası incili bir kaftan gibi her zamanüstümüzde taşıyacağımız onur ve şereften ibaret idi.Başkalarının başka hesapları içerisinde boğulmaktansa kendi hayatımın efendisi ve ruhumun kaptanı olmaya her zaman devam edecektim. Peki ya hangimizin son sözü olacak diğerinin adı yapayalnız ölürken, her tanışmada bir “memnun oldum” öldüren devrik katillerdik hepimiz.Süreçleri yaşarken her insana katlanamadığımız için mi yalnızızyoksa yalnızlığa alıştığımız için mi insanlara katlanamıyoruz bilemedim. Mezara da yalnız gireceğimi biliyordum. Bu nedenle yalnız olmaktan korkmadım ve korkmaycaktım da Her çiçeğin boynunu büken bir mevsimHer insanı hayata küstüren bir vicdansız vardır.Hayatımda böylesi vicdansızlıklara da denk gelmiştim. Ancak ruh eşini hala bulamadıysan üzülme diyordu aldığım notlar. Bu senin eşsiz bir ruhunun olduğunu gösterir diye de bitiyordu.“Gözlerin ne kadar güzel olduğunun bir önemi yok ki..Bakışlar kirli olduktan sonra…” da son not olarak sayfamadüşüyordu.