“Merve’nin güzel, çocuksu gözleri yaşlarla dopdolu. Yanaklarını serin bir rüzgâr okşuyordu. Yeryüzünde açmış bir cennet çiçeğiydi sanki. Burçlarında sevgi dalgalanan bir dünyayı gezdim. Semalara milyonlarca sulh güvercinleri bırakılsın. Zira bütün kâinat ‘Siyah Zambaklar’ın…” Siyah Zambak ve Merve, hayatın manasını ve bu hayat serüvenindeki yerini sorgulayan Azra’nın iç dünyasında yaşadığı çelişkili ruh halini sorguluyor…Nereden geldik?Nereye gidiyoruz?Neciyiz?