Bugün geleneksel mantık dediğimizde zihnimizde oluşan disiplin, Aristoteles’in kurduğu, Megara ve Stoa okullarının da farklı bir çerçevede ele aldığı, Yunanlı Aristoteles şarihlerinin ve İbn Sînâ başta olmak üzere orta çağ mantıkçılarının ve sonrakilerinin kendilerine özgü bir şekilde bu temel üzerinde geliştirdiği mantık sistemlerini kastediyoruz.Geleneksel mantık önemli oranda modal bir mantığı da içerisinde barındırır. Ancak günümüzde modal mantık klasik olmayan mantıklara dâhil edilebilmektedir. Klasik olmayan mantıklar içerisinde zamanlı mantık, şartlı mantık, modal mantık, bağıntılı mantık ve sezgici mantık gibi çeşitli mantıklar sayılmaktadır. Geleneksel dönemlerde şartlı ve zamanlı önermelerden kurulu kıyas teorilerini de bir kenara atamayacağımıza göre klasik geleneksel mantık ifadesiyle çeşitli modal lafızları, modal önermeleri, modal kıyasları, şartlı ve zamanlı kıyasları içeren bir mantık alanından söz ettiğimizi belirtmek istiyoruz. Tüm bunların adına yalnızca geleneksel mantık demenin, onların sembolik/modern dönemde ortaya konan mantıklardan ayırt edilmesini sağlayacağı kanaatindeyiz. Geleneksel mantık ölmüş bitmiş bir çalışma alanı değildir. O nedenle çağdaş dönemde geleneksel mantık tarzında mantık üretilse bile onun adına çağdaş geleneksel mantık deme hakkımız bâkidir