Mutlu ile Mesut ne buluyorlarsa doğada,çeviriyorlardı onu bir oyuncağaMinik tahta parçaları, dönüşüyordu hemencecik renkli biruçurtmaya. Okuldan yorgun argın döndüklerinde bile fırlatıpçantalarını etrafaKoşuyorlar paldır küldür odalarına,sarılıveriyorlar yaptıkları icatlara.Sözcük Parkı’nda şimdi göklere uçma zamanıakıllara takılan hayallerle.Var mısın eğlenmeye ve oynamaya, hikâyede saklı ikilemelerle?