Zaman bilincinin zirvesi İbnü’l vakt olmak, mekan bilincinin zirvesi ise Medeni olmaktır. İbnü’l vakt, her an yeniden doğandır, akıp giden vakte karşı daima yeni ve yenileyen sözler söyleyendir. Medeni olmak, insana zimmetlenen yeryüzünü bozmadan, kirletmeden imar etme çabasıdır. Tuğrul İnançer, zaman ve mekan bilincini sözünde ve özünde taşıyan Tek kişilik medeniyet olan erkişiler zümresindendir. Ağzından çıkan her kelime, O’nun Türk Musikisi’nin haddesinden de geçen dudaklarından her an taze ve can tazeleyen inciler gibi dökülmektedir..