Satırlarım düşüyor, sökülüyor kül rengi.Yollara, yolculuklara, yolculuksuzlarabakarım.Köşelerde buzlar sağanak,Yine çok değil mi bu kalabalık.Tenhalığımı yalnız bırak…Ben bir beni özlerim, beni bir ben…‘Bir yağmur yaşardı… Duydum ve ardındanuğultusu kaldı kulağıma emanet … Giderken…’’‘Pusulası eksik gülüşlerin, yönü belirsiz sevgilerdebiriktiği zamanlarda, çok şey anlatılıyor tek satırıbulmaz bedava mutluluklarda…’’