Derker ki yeryüzü gökyüzü kadar sessizmiş eskiden. Sonra yeryüzüne insan gelmiş. İnsan yürümüş, yeryüzü dar gelmiş.Asya dar odam…Anadolu dar odam…Rumeli dar odam…”Bal” sızıyordu bizim oraların düşlerinden. “Kan” sızıyordu bizim oraların öykülerinden. Bizim oralar… Balkanlar!..Balkanlara fırlatılmış bumergandık Anadolu’dan. Fırlatıldığımız yönden geri dönüyorduk.Ama ben göç yolunda vurulmuştum.Kuş seslerini toplayıp sardım yarama.Geçmek gerekti bu köprüden. Sınır boylarındaki yedi başlı ejderi oyalamak gerekti.Göçmek gerekti.Acılarımızı uyutmak için döşek gerekti.Geri gelmişti bumerang!..Ama bumerangın şanına yakışmazdı kalmak.