Cemîl-i Zülcelâl’in bütün isimleri Esmâü’l-Hüsnâ tâbir-i samedânîsiyle gösteriyor ki, güzeldirler. Mevcûdât içinde en latif, en güzel, en câmi aynayı samediyet de hayattır. Güzelin aynası güzeldir. Güzelinmehâsinlerini gösteren ayna güzelleşir. O aynanın başına o güzelden ne gelse, güzel olduğu gibi; hayatın başına dahi ne gelse, hakikat noktasında güzeldir. Çünkü güzel olan o Esmâü’l-Hüsnâ’nın güzel nakışlarını gösterir.