Ümmü Malik, Peygamber’e (s.a.v.) tulumdaki yağdan hediye gönderir, oğulları da gelip Ümmü Malik’e katık isterler, o da başka bir katıkları olmadığından çaresiz evdeki yağ tulumuna yönelir, onda ihtiyaç duyduğu katığı bulup çocuklarına yedirirdi. Bu böyle uzun müddet devam etmiştir. Bir gün yine çocukları katık istemiş, o da yağ tulumuna yönelmiş, onu alıp bir güzel sıkmış… O da eski bereketini kaybetmiştir. Derhal Hz. Peygamber’e gitmiş, Peygamberimiz de kendisine: “Yoksa onu sıktın mı?” diye sormuştur. O da: “Evet” demiş. Bunun üzerine Peygamberimiz: “Eğer onu kendi haline bırakıp sımkasaydın, daha uzun müddet ondan yağ alacaktın” buyurmuştur.