Dünyaları kıyıdadır, karagerçek içindeGeceleri çalarlar aşkın kapılarınıSesleri ekmeğin kokusuna karışırEsleri ölümle yaşam arasınaTütünün dumanına, kahkahanın kemiğineYüreğin dönemediği illerin gurbetindeKaparlar kırmızı mavi illetini yalnızlığın akıtırlar sokak lambalarının sarı damarlarınaSoluklarını, karışırken yağmuraAh dinozorlarYitik uygarlığı huylarımızınOnlar yitirdiğimizde yaşarlarNeyi yitirmişsek unuttuğumuzda