“Bu yaşam öyküsü hiç tanınmayan ve hiç tanınmamak için çırpınan, 57 yıllık eşim Turan Batuhan’a ait. Oysa özgürlüğü, dürüstlüğü ve alçakgönüllülüğü vazgeçilmez birer erdem olarak bütün yaşamı boyunca hiç ödün vermeden uygalamış olan bu insan arkasında binlerce mektup, yüzler şiir ve… yüze yakın “Günlük” bırakmıştır. Genellikle Fransızca, İngilizce bazen Almanca veya Türkçe yazarı Turan gösterişin her çeşitinden nefret ederdi. Günlüklerini, dolayısıyla şiirlerini ben ancak ölümünden sonra buldum. Öyle sanıyorum ki, dünyada başka hiç bir kimse kendini bu derece titizlikle tahlil etmemiş, kendisini ve çevresini bu kadar acımasızca eleştirmemiştir. O gerçekten ‘sıra-dışı’, hatta ‘sıra-üstü’ bir insandı. Dünya’da bir benzeri olduğunu da sanmıyorum….”