Kitap, Ahmed ibn Mustafa el-Alâvî’yi ilim tutkunu, tasavvuf ehli, şair ve muzdarip bir mümin olarak ortaya koymaktadır. Alâvî, Kur’an’ı tefsir etmiş, Malikî mezhebinde namazda ayakta dururken ellerin bağlanmasına dair içtihad edip risâle kaleme almış ve öyle amel etmiştir. Tasavvufun en derin konularında söz söylemekten çekinmemiş, şiir kabiliyetini kendi duygu ve düşünce dünyası için kullanmış, İslamiyeti tanıtmaları için talebelerine yabancı dil öğrenmelerini tavsiye etmiş ve Müslümanların derdiyle dertlenmiştir.