Ensemdeki Nefes

Bu öyle büyük bir aşk olacaktı ki, daha önce tattıkları hiçbir duyguyabenzemeyecekti.Dünyalarını yerinden oynatacak, kendi benliklerini kaybettirecekti. İkisi de bendiyemeyecekti, çünkü onlar artık ben ya da o değillerdi, biz’in içerisindekaybolacaklardı. Ne var olacaklardı ne de yok. Yanacaklardı ama aşkla yanmayıbilmiyorlardı. Birbirlerini saracaklardı ama sevdayla sarınmayı bilmiyorlardı. İkisi decanından öteye koyacaktı birbirini ancak can nerede bitiyor, canan nerede başlıyorayıramayacaklardı.Acemi aşıklardı onlar. Bu acemilikle tükeneceklerdi.Tam tükendik derken, yandık tutuştuk, bittik derken, küllerinden yenidendoğacaklardı. Birinin kalbi diğerinin yanında atmazsa, yok olup sonsuz olacaklardı.Zümra; kalbim diyecekti…Barlas; nefesim diyecekti…Ve artık kalplerinin atmasını sağlayan nefesten asla vazgeçemeyeceklerdi.