Kur’an ve Sünnet‘e dönülerek içtihad yapılması gerektiği temel fikrinden hareketle taklidi şiddetle reddeden Bigiyef‘in fikrî yapısı, “yenilikçi” yaklaşımın temel karakterine uygun olarak “eklektik” bir yapı arz eder çoğu zaman. Mustafa Sabri Efendi‘nin “Yeni İslam Müçtehidlerinin Kıymet-i İlmiyesi” adlı meşhur reddiyesindeki sert tenkitlere maruz kalan “Rahmet-i İlahiye Bürhanları” adlı kitabında cehennem hayatının son bulacağını iddia ederken birbirine zıt iki kutbun, Muhyiddîn İbn Arabî ile İbn Teymiyye‘nin görüşlerine yaslanması bunun en tipik örneğidir.

Mustafa Sabri Efendi Merhumun İlmi bir edep ile karşısındakine de muhteşem bir saygı ile kuşkusuz telif ettiği eserdir.İçinde Şeyh-i Ekber Hazretlerinin müdaafası bulunan 2.Kısım çok ehemmiyetli olup dili bazı arkadaşlara ağır gelebilir.Geriye kalan kısımlarda ise ayetlerin tahkikleri ve cümleler gayet anlaşılabilir haldedir ilk okuduğunuzda zorlanmanız normaldir devam edin diliniz gelişsin.Genellikle Mu’tezil-Cedidi düşünce Ayetlerden delil istedikleri için kitap ağırlıklı olaran Nass’ın en kuvvetlisi olan kuşkusuz Kur’an-ı Mübiyn’den delillerdir Hadislerin gereklilik sıhhatlerini de açıklar şiddetle öneririm.