Hey sâki! Gezdir kadehi, bana da ver,Önce kolay göründü aşk, sonra başladı güçlükler Seher yeli, mis kokusu umuduyla çözünce sevgilinin saçınıMis kokan o saçların kıvrımlarından kan oldu nice yürekler Sevgilinin menzili güvenli değildir, oyalanıp eğlenmem içinZira her an, “yükünüzü bağlayın” diye feryat ediyor ziller Şaraba bula seccadeyi, muğların piri söylerse eğer,Manevi yolcu, menzillerin yol yordamından değildir bihaber Karanlık gece, dalga korkusu ve öylesine korkunç bir girdapNereden bilecek halimizi, kıyıdaki dertsizler Nihayet kötüye çıkardı adımı, arzuma göre yaptığım her şeyNasıl gizli kalır o sır, onunla kurulurken meclisler O’ndan gafil olma, huzur istiyorsan ey HâfızKavuşunca sevdiğine, aldırma artık, dünyayı boş ver.